سایت شخصی استاد علی حکمت

حکمتِ تقدیر و تدبیر: هرگاه تقدیر با صلاحِ امری همراه گردد، با اندک وسیله‌ای به مقصد می‌رسد؛ اما اگر تقدیر بر خرابی کار باشد، تدبیر و عقلِ ناقص راه به جایی نمی‌برد.

تجلیِ «الله اکبر»: حوادث شگرف و محالِ عالم (همچون معجزات انبیای الهی) نشان می‌دهند که سرانجامِ هستی، جز جلوهٔ باشکوهِ «الله اکبر» و فرمانروایی مطلقِ او نیست.

«منجفرنامه» منظومه‌ای طنز با گویش محلی است که به نقد و افشای شخصیت‌های فتنه‌جو و ریاکار می‌پردازد.
شاعر در این اثر، «منجفر» را نماد فردی سودجو، مفت‌خور و بددهن معرفی می‌کند.
این منظومه با زبانی گزنده، رفتارهای ناپسند اجتماعی و پیامدهای مخرب نفاق و غیبت را به تصویر می‌کشد.
در نهایت، هدف نویسنده دعوت مخاطبان به خودشناسی و اصلاح رفتار است.
او تأکید می‌کند که «منجفر» الگوی کردار ناپسند است و هر فرد با دارا بودن این صفات، خود به یک منجفر تبدیل می‌شود.
در پایان نیز واژه‌نامه‌ای جهت درک بهتر اصطلاحات محلی به کار رفته در متن ارائه شده است

منظومه «عیالواری» روایتی انتقادی از زندگی زوجی است که بدون در نظر گرفتن شرایط اقتصادی، صاحب فرزندان بسیار زیادی می‌شوند. این بی‌برنامگی منجر به فقر شدید، استیصال پدر خانواده و نابسامانی وضعیت فرزندان شده است. در نهایت، شاعر این سبک از زندگی را نقد کرده و تأکید می‌کند که چنین زاد و ولد بی‌رویه‌ای جز تیره‌روزی ثمره‌ای ندارد.

این متن، منظومه‌ای طنز و اجتماعی در قالب «جی که پول شاخص مجد و شرفه »است که با نگاهی نقادانه، تقابل میان «آسایش» و «آرامش» در زندگی مدرن را بررسی می‌کند.
* شاعر با طرح پرسشی فلسفی، استدلال می‌کند که علی‌رغم افزایش ابزارهای رفاهی، انسان امروز در گرداب اضطراب و شتاب گرفتار شده است.
* متن به تحول معیشتی طبقه کارمند پس از انقلاب می‌پردازد و نشان می‌دهد که چگونه تغییر سبک زندگی و تجمل‌گرایی، آرامش درونی آن‌ها را تحت‌الشعاع قرار داده است.
* بخش عمده‌ای از سروده به توصیف طنزآمیزِ تظاهر، رقابت‌های مادی، و دغدغه‌های مربوط به ازدواج و شغل‌های جانبی اختصاص دارد.
* در این منظومه، ثروت و موقعیت‌های اداری به عنوان عواملی معرفی می‌شوند که اگرچه در ظاهر «شاخص مجد و شرف» هستند، اما در باطن، جایگزین علم، صنعت و اصالت شده‌اند.
* نویسنده با زبانی کنایه‌آمیز، شخصیت‌های داستان را که درگیرِ «چشم و هم‌چشمی» و «قرض و قوله» برای حفظ ظاهر شده‌اند، به نقد می‌کشد.
* در نهایت، این اثر هشداری است برای خواننده تا در پیِ دستیابی به رفاهِ ظاهری، ارزش‌های انسانی و آرامشِ اصیل زندگی را فدای هیاهوی پوچ نکند.